Uğur IŞILAK'ın YENİ Albümü, "Sizin Gibi Değilim"

Ailenin çok önemli etkisi var. Dayım da orada yaşıyor, kendisi hukuk okudu Almanya 'da, Türkçe 'ye de çok hakim birisi. Onun çok önemli etkisi oldu. Ama en önemli etki, benim 12 - 13 yaşında halk edebiyatında çok ciddi araştırmaları olan insanlarla tanışmam oldu. Ozan Yusuf Polatoğlu var mesela, Erzurumlu, yurt dışında yaşıyor uzun süreden beri. Onun hayatımda çok büyük etkisi oldu. İyi ki o vardı. Çünkü O da olmasaydı, birçok noktada eksiklerim olacaktı. Ben ona inanıyorum. Halk edebiyatına vakıf olamayacaktım.Şu anda da vakıf olduğum söylenemez.Ama bu kadar bile olmayabilirdi. Halk şiirini belki bu kadar irdeleyen, kılı kırk yaran bir yapıda olmayacaktım. Çünkü halk şiiri köy ağzıdır. Ben köy ağzından çıkardım halk şiirini.

Yok, köy ağzı derken, köy veya halk tabirlerini kullanmak manasında değil. Çok derin felsefesi yoktur halk şiirinin. Örneğin divan edebiyatının derin bir felsefesi vardır. Halk şiirinin, halk ağzı vardır. Halk şiirine çok ciddi manada bir format kazandırmış,daha doğrusu ruh kazandırmış, kimlik kazandırmış olan en önemli şairlerden bir tanesi Necip Fazıl 'dır. Mesela yazdığı vezin şiiri, kafiyeler tam kafiyedir; ölçülü şiirde de halk şiiri yazar. Ama halk şiiri demek, doğru değil ona, halk ağzı yoktur. Şiirin elitini yazar, şiirin zirvesini yazar. Necip Fazıl hiçbir divan şairini aratmayacak derecede vezne, vezin şiirine hakim olan ve onun içini kendi ruhunu en güzel şekilde oraya yansıtarak, heceyi de bozmadan bu işi başaran adamdır.

Şöyle bir tarifi vardır O 'nun; "Şiir bir iskelet. Şiirin iskeleti şiirin kafiyesidir, veznidir. İnsana baktığınız zaman nasıl ki iskeletini görmezsiniz, işte şiiri okuduğunuz zaman da iskeleti olacak, ama iskeletini görmeyeceksiniz. Mana o kadar iskeleti çerçevelemiş olacak,kaplamış olacak." Müthiş bir tariftir bu. Bir insan düşünün iskeleti yok, işte serbest şairleri ben buna benzetiyorum. İskeleti olmayan, omurgası olmayan insana. Onun için ben onlara şiir demekten ziyade düz yazı demeyi tercih ediyorum. Bizim kültürümüzde iki tarz şiir vardır. Biri aruz ölçüsünde yazılmıştır, birisi hece ölçüsünde yazılmıştır. Öbürleri düz yazıdır bana göre.

İşte bütün bunları irdeleyen bir araştırmacıdır ozan Yusuf Polatoğlu. Belki halk ozanı olarak Türkiye de dahil olmak üzere , halk şiirinde en geniş arşivi olanlardan bir tanesidir, hatta birincisidir diyebilirim. Türkçe 'yi çok iyi bilir. Aynı zamanda Türkçe 'yi de çok irdeleyen bir adamdır.Konuşurken mesela hangi kelimeyi yanlış telaffuz ediyoruz, hangi kelimeyi yanlış yerde kullanıyoruz, bunları irdelerdik beraber. Çoğu kelimelerin halk arasında yaygın bir şekilde yanlış kullanıldığını görürdük zaman zaman. Uzatmalar, inceltmeler hep yanlış kullanılır bizde. 13-14 yaşında bir çocuk bunlarla uğraşıyor. Bunlarla yetişiyorsunuz düşünün , bunların çok önemli artısı oldu benim için. Kalitesiz şair okumazdım, kalitesiz bir şiir gördüğüm zaman veyahut şairin kitabını gördüğüm zaman alır atardım. Gittiğimiz programlarda bize şiir kitabı hediye ederler, şair demeyelimde şiir yazan insanlar. Hem şiiri bilmiyor hem şiir kitabı çıkarıyor. Bu katilliktir, katilliğin başka bir türüdür. Ne gerek var bunlara. Kimden icazet aldın? Şiirleri yaz, doldur, evde olsun ama , şairlik iddiasında bulunma. Kaç tane otoriter sana icazet verdi? Kim sana müsaade etti? Kaç tane otoritere danıştın? Bir defa kaç tane otoriter şairi okudun? Böyle bir şey olur mu? Kaç tane otoriter şairin şiirlerini ezberledin? Ben çok biliyorum manasında söylemiyorum. Bazısı işte böyle atar, tutar; bu da rahatsız ediyor beni. Diploması olmayan tıp okumamış adam, çıkar doktor beğenmez ya! Ondan sonra uyduruk uyduruk ilaçlar yapar, 3-5 tanesi bir şekilde tutmuştur, ondan sonra çevredeki insanlarda filanca yerde doktordan daha üstün bir adam var, müthiş ilaçlar yapıyor .Hem de hiçbir yan etkisi yok.Şimdi bütün doktorlara ihanettir bu. Ben saygı duymuyorum böyle adamlara. Bir de doktor aleyhinde konuşurlar. ! Doktor liseyi bitirmiş, liseyi bitirdikten sonra 6 sene tıp okumuş, 2 sene uzmanlık okumuş, yükseğini, stajını görmüş. Yani 20 yıllık bir öğretim hayatından sonra ancak muayenehane açabiliyor. Ben bunlara zerre miktarı saygı duymuyorum ve hiçbir surette de yanlarına gitmiyorum.

Dinliyorum , batı klasiklerini dinliyorum, tasavvuf musikisi dinliyorum, zaman zaman sanat müziği dinliyorum.

Vaziyet bambaşka vaziyet oldu
Yaşamak işkence, eziyet oldu
Dalkavukluk üstün meziyet oldu.
Sanatkârlar sansar, dâhiler şebek
Sözümü dinlersen hiç doğma bebek.

Ağlayıp, emeklesinler
Biraz daha beklesinler
Tek dileğim bu dünyada
Çocuklar büyümesinler.

Bu her şairin hastalığıdır. Zıtlıkların arasında ahengi bulmak. Bir şairlik yarışıdır. Teşbihiniz şiirde ne kadar orijinalse, o kadar şairsiniz. Vezin, kafiye bunları zaten hesaba katmıyorum.Çünkü şart olan, vazgeçilmez olan şeyler. Ama teşbih sanatınız, benzetme sanatınız ne kadar gelişmişse, ne kadar iyiyse, ne kadar otoriteyse o kadar şairsiniz. İşte bu orijinali yakalama meselesidir. Mesela benim son yazdığım şiirlerden bir tanesi "Hedefe Yürüyen Adam Ol Yeter",

Ne hakim, ne savcı, ne doktor ol

Sadece şu iki mısra, bir orijinalliği ifade ediyor. Bu konuları herkes bilir, ama bu konuları hiçbir şiirde göremezsiniz. Konu orijinal bir defa, benzetme orijinal. Necip Fazıl 'a baktığınızda, diyor ki Sakarya şiirinde;

Kafdağı 'nı assalar, belki çeker de bir kıl!
Bu ifritten sualin, kılını çekmez akıl!

Diyor, buyur çık işin içinden! Benzetmeye bakın. Kafdağı'nı assalar, belki onu bir kıl çeker diyor. Ama bu ifritten sualin kılını çekmez akıl diyor. Bu kadar olur.